Hoe zou het zijn, als er ooit een tijd was, dat er geen sterren aan de hemel zouden staan?
Wat als de sterren helemaal niet zijn wat wij denken?
Wat als dat van zover komende licht niet de stralen van ver verwijderde zonnen zouden zijn...
maar van onze vleugels wanneer we in engelen veranderd zijn?
Ieder van ons heeft een lotsbestemming.
En na onze wereld is er een wereld waarin we allen verbonden zijn.
Als onderdeel van een groots plan dat beweegt.
Overal om ons heen is er magie.
Je moet alleen maar kijken.
Kijk.
Heel goed kijken.
Want zelfs tijd en afstand zijn niet wat ze lijken te zijn.
Volgende.
Meneer, u bent de volgende.
Het spijt me.
Jullie zullen moeten terugkeren.
Wat?
Nee. Nee. Waarom? Wij...
Tuberculose.
Wat dan met de baby? Is er plaats voor hem?
Als wij moeten terugkeren, laten we hem hier achter.
Het spijt me.
Nee. U begrijpt het niet.
We zijn allemaal met elkaar verbonden.
Iedere baby die geboren wordt draagt een mirakel in zich.
Een unieke bestemming.
En dat mirakel is één persoon, en alleen die persoon, toegewezen.
We zijn reizigers, onderweg naar onze lotsbestemming...
om die ene welbepaalde persoon te vinden waarvoor ons mirakel bestemd is.
Maar wees gewaarschuwd:
Wanneer we op zoek zijn naar het licht...
schaart de duisternis om ons heen.
En de eeuwige strijd tussen goed en kwaad wordt niet uitgevochten door grootse legers...
maar door het ene leven tegen het andere.
NL ondertitels: "Bère"
Staan blijven! Kom terug, Pete!
Kom terug naar hier!
Pete, het was een bevel!
Nee. Niet zo.
We hebben hem nu.
We doen het traagjes...
met de messen.
Pak hem!
Paard. Paard.
Paard.
Vooruit! Lopen!
Komaan!
Paard! Komaan! De andere kant!
Naar de andere kant!
Paard!
Wat ben jij?
Hij heeft het godverdomde paard.
Goede namiddag.
De butler zei me mijn jas aan te houden.
Er heerst koorts in dit huis.
Is het uw vrouw die een bril nodig heeft, Mr. Penn?
Dood.
Dat spijt me.
Het is al acht jaar geleden.
En toch, je blijft ze missen.
Het is voor mijn dochter.
Ze heeft zo dadelijk gedaan.
Mooi, is het niet? Brahms.
Beverly...
deze man is hier om je een nieuwe bril aan te passen.
Maak u geen zorgen, het is niet besmettelijk.
Nee, nee, ik...
Mijn zuster...
zij had het ook.
Dat spijt me.
Is het beter zo...
of zo?
Hoe oud was ze?
Uw zuster?
Twintig...
toen ze stierf.
Je denkt nooit dat je zo oud bent, als je ooit zal worden.
Neen.
Waarschijnlijk niet.
Zo beter...
of zo?
De eerste.
De koorts kan de dingen wonderlijk maken.
Zelfs nu...
kan ik de winter zien als het licht door de kamer schijnt...
als witte lansen...
als stralen...
als zilveren kruisen...
naar het optisch glas...
naar de vlammen, naar de reflecterende ramen.
En ieder van ons belichten.
Hoe zieker ik word...
hoe duidelijker ik kan zien dat alles verbonden is door het licht.
Hebt u daar ook een bril voor?
Hé, Cecil.
Jezus, Maria en Jozef.
Ja, hij is de moeite, hè?
En springen dat hij kan.
Ik heb een zadel nodig, haver...
en een mooi deken voor hem. Kaschmir.
Hij is de vetste buit die je ooit maakte, Pete.
Hij is geen buit, Cecil.
Hij is mijn nieuwe partner.
Is het niet zo, paard?
Je kan je niet blijven verstoppen op de zolder. - Waarom?
Naar verluid heeft Pearly de beloning verdriedubbeld. Zijn mannen zoeken overal.
De lelijke rotzak. Hij vond me vanmorgen.
Het paard heeft m'n leven gered.
Ik denk dat ik tot de zomer de stad verlaat. Ik en het paard.
Genoeg stelen om er ons door te helpen. Wachten tot het overwaait, weet je wel?
Ik zie Pearly niet direct als het "overwaai-type".
Dat komt omdat jij je te veel zorgen maakt, Cecil.
Verzorg hem gewoon voor me, wil je?
Bedankt.
Pete!
Je vergat jouw...
wisselgeld.
Ik vroeg me al af wanneer je hier zou zijn.
Mag ik uw aandacht, alstublieft.
Trein nr. 43...
staat nu bij perron 4
Binnen!
De brand bij St. Paddy's is gepland tijdens de zondagsmis.
Dat is niet wat me nu bezighoudt.
We hebben iedereen ingelicht: 500 voor zijn kop.
En het paard? - Hetzelfde. Lijkt me veel voor een paard.
Wel, dat is omdat het geen paard is.
Het is een hond. - U zei juist dat het een...
Voor zover we weten is hij nog steeds in de stad.
De Woola jongens bewaken alle bruggen. New York is zo groot niet. We vinden hem wel.
Ik hoop het voor jou. - Ik weet het, baas.
De mensen in de stad zijn bang en ongelukkig.
De mirakels zijn nog maar de helft dan voorheen. Minder nog als je Brooklyn meerekent.
Als ik vragen mag, wat is er zo speciaal aan die Peter?
U mocht hem. Nooit een betere dief gekend.
Waarom moeten we hem nu opeens doden? - Romeo, Romeo.
Spendeer jij geen tijd...
je af te vragen hoe de wereld in elkaar zit?
Hoe de dingen in zijn werk gaan?
Nee, meneer. - Juist. Wel...
dan zou ik daar nu maar niet mee beginnen.
Denk je dat ik goud en edelstenen steel om er rijk van te worden?
Neen.
Wat deze zo waardevol maakt...
is de manier waarop ze het licht opvangen.
Peter Lake is een mens.
Maar dat paard...
dat paard kan een spoor achterlaten.
En... YATZEE!
Grand Central Station. Kom, we gaan hem vermoorden.
En terwijl we dat doen, gaan we proberen dat paard te pakken.
U zei juist dat het een hond was.
Roep de jongens bijeen.
Dag.
Hé.
Iedereen heeft al ingepakt om morgen naar het meer te gaan.
Ik kom de dag daarna, lieverd.
Papa moet alleen nog mijn tent in orde brengen.
Zodat je afgekoeld kan blijven?
Zodat ik afgekoeld kan blijven.
Je mag niet doodgaan, Bev.
Lieve meid...
daar heb ik niets aan te zeggen.
Vertel het me nog eens.
Er is dat groot bal...
en wij hebben ieder onze plaats.
En als we hier gedaan hebben...
al is het na één leven, of na duizend...
stijgen we op naar de hemel en worden sterren.
Zeg me hun namen nog eens.
Castor...
Pollux...
Capella...
Goed gewerkt deze nacht, mijn vriend.
We trekken zuidwaarts, naar Florida.
Of naar Maryland, misschien?
Dat klinkt als de plek die jij leuk zou vinden.
Goed dan, we gaan.
Paard.
Komaan.
Paard, het wordt dadelijk licht. We moeten de stad uit.
Pearly heeft wel honderd ogen op zoek naar ons.
Komaan.
Paar...
Je wordt gewoon gulzig.
Goed dan.
Maar dit is wel onze laatste score.
Ik weet niet wie de grootste dwaas is:...
Een paard dat niet naar z'n meester luistert, of een meester die naar zijn paard luistert.
God, doe me afkoelen.
Hallo, jij prachtstuk.
Jacobus...
Jacobus de jongere, Bartholomeus...
Kraakt.
Wat?
Het kraakt.
Ouderdom.
Je hebt een wapen.
Juist.
Wat doe jij hier?
Ik was gewoon aan het stelen, weet je.
Of dat was toch de bedoeling, alleszins.
Ben je dat nu nog van plan?
Nee.
Nee, nu niet meer.
Wel dan...
denk ik dat het wel zo beleefd is je een kop thee aan te bieden.
Je hebt toch wel goed begrepen dat...
ik hier ben gekomen om van je te stelen, hè?
Het is mijn vader, technisch gezien.
Ik brak in.
Waar?
Hij neemt buitensporige maatregelen om het binnenkomen te verhinderen
Wel, eigenlijk, je hebt de deur naar het dak wagenwijd opengelaten. Ik moest maar...
Deed ik dat? - Ja.
Daar moet ik mee stoppen.
Ja.
Ik bedoel, je zou bang moeten zijn.
Wel, dat ben ik dan niet.
Nee, dat zie ik.
De thee is heerlijk.
Hij heet Lapsang Souchong.
Het is zwarte en komt uit China.
Hij is me nog te heet om te drinken...
maar die reuk doet me altijd aan Londen denken.
Ik ben nog niet in Londen geweest.
Ik dacht het niet. Nee.
Ik ben daar geboren.
Wat is er mis met je, als ik vragen mag?
Longtering.
Ik ben 21 en nog nooit op de mond gekust.
Sorry, dat kwam er verkeerd uit.
Ik ken niemand, zie je.
Ik kan niet uitgaan. Ik kan niet gaan dansen.
Ik slaap in een tent op het dak om mijn lichaamstemperatuur redelijk te houden.
Ik heb misschien...
volgens de dokter uit Baltimore, nog een jaar en half.
In Boston zeiden ze zes maanden.
Maar dat was acht maanden geleden...
dus eigenlijk ben ik al twee maanden dood.
Ik ben Peter Lake.
En van waar ben jij, Peter Lake?
Een boot.
Een boot? - Ja.
Ik heb mijn ouders nooit gekend. De boot legde aan in Brooklyn.
Zo vertelde men me.
En je steelt dingen.
Ik steel dingen, ja. Van tijd tot tijd.
Dat was nochtans niet altijd zo.
Ik wou altijd al mecanicien worden. Weet je, ik heb zo een drang...
om dingen te herstellen, weten wat waar inzit en zo.
Zoals brandkasten.
Wel, daar is het dan op uitgedraaid, in ieder geval.
Recentelijk heb ik zowat een geschil met m'n oude baas.
Ik kan me voorstellen dat geschillen in jouw branche, moeilijk op te lossen zijn.
Altijd een uitdaging, ja.
Wat is het beste dat je ooit gestolen hebt?
Ik begin te denken dat ik dat vooralsnog niet gestolen heb.
Ben jij een charmeur, zeg.
Het was aangenaam.
Aangenaam met je kennis te maken, Peter Lake.
Luister, ik moet weg uit New York.
Hooguit een paar maanden.
Tot dat dispuut overgewaaid is.
Maar misschien als ik terugkom vroeg ik me af of...
Zelf ga ik naar het platteland.
En tegen de tijd dat je terugkomt...
zal ik al wel dood zijn.
Steel alsjeblieft niets op je weg naar buiten.
Paard.
Waar heb je me in verzeild doen raken, paard?
'n Tafel! Die daar.
Mr. Soames, meneer. Hoeveel wilt u er hebben?
Laat ze maar gewoon komen.
Ik zal je zeggen wat ze proberen te doen.
Wat ze proberen is, de hele hemel te vullen met sterren.
Ze hebben van die kleine plekjes uitgestippeld voor iedere deugdzame ziel.
Er is in de hemel geen plaats meer voor kerels van onze soort ruige jongens.
Geen plaats voor Pearly Soames. Helemaal geen plaats meer.
Ik vraag me af hoe ze de kleur van hun vleugels kiezen.
Ik heb altijd al vleugels gewild.
Ik wil mijn eigen vleugels, snap je?
Had u nog iets gewenst, meneer?
Ja, alsjeblieft.
Ik had graag nog een Zuid-Afrikaanse gevlekte arendsuil...
overlangs versneden, dank u.
En in de pan gebraden. En... wat aardappelen, dat zou fijn zijn.
Een beetje peterselie erover. Snij wel de bek en de poten eraf, alsjeblieft.
Het spijt me, meneer. We hebben geen uil.
Vind haar.
Als je haar vindt, vind je hem ook.
Wie vinden? - Het meisje.
Wat voor meisje. - Het roodharige meisje.
Welk roodharig meisje?
Deze hier, zie je Romeo? Dat roodharig meisje.
Diegene die zijn lotsbestemming is.
Is dat alles, juffrouw?
Alles?
Nee, nog niet bijna.
Wat?
Ik herinner me dag dat we jou uit het sop haalden in dat kleine bootje.
Ik heb wat advies van een vriend nodig. Ik heb een meisje ontmoet.
Ach zo. - We hebben niets gemeen.
Ze gaat dood. - Doen we dat dan niet allemaal?
Nou, niet gewoon stervende. Ze heeft tering.
Bijna dood.
We hebben elkaar nog maar net ontmoet.
Het voelt of ik haar al duizend jaar ken.
Pearly zit bovenop me. Als ik de stad niet verlaat, kan ik me evengoed zelf van kant maken.
Peter, zit hier ergens een vraag in?
Wat zou ik doen?
Als ik aan haar denk...
Ik heb dit nog nooit eerder gevoeld.
Waarom nu wel?
Peter, ons volk heeft tien liederen.
Deze liederen zeggen ons dat in ieder van ons een mirakel huist.
En dat dat mirakel bestemd is voor één persoon slechts één enkele persoon.
En wanneer we in diens nabijheid komen zal het universum ingrijpen...
en ons helpen onze bestemming te vervullen.
Het universum zal ons helpen? Hoe dan, precies?
Wel, het universum zendt ons spirituele gidsen.
Soms spreken die tot ons via kleine kinderen.
Ze verschijnen ook dikwijls in de gedaante van een dier.
Eén van ze, is Athansor. De hond van het oosten.
Hij verschijnt soms als een paard.
Misschien is dat meisje wel degene waarvoor jouw mirakel bestemd is.
Maar als dat zo is, weet dan dit:
Chaos heeft ook zijn afgevaardigden. - Waar heb je het over?
God en de duivel?
Engelen en demonen?
Zo worden ze tegenwoordig genoemd, ja.
Al wat ik weet...
is dat ik zo naar haar verzucht...
als naar lucht als ik onder water ben.
Dus, wat sta je dan hier met mij te praten?
Voerder?
Ik vrees dat hij wat onbeschikbaar is.
Plotseling tegen een klein fortuin opgelopen naar zijn normen, veronderstel ik.
Pearly Soames is de naam.
En u bent?
Beverly Penn.
Welnu...
Peter grijpt wel graag wat boven zijn stand, is het niet?
En jij hebt zowat de koorts opgelopen, is het niet, meid?
Nu al nog maar half hier.
Interessant.
Kent u Peter?
Peter Lake?
Hem kennen? Ja.
We zijn vennoten, mag je wel zeggen.
Nou...
in de verleden tijd, dan toch.
Die jongen heeft zo 'n potentieel.
Zoals hij kon stelen.
Kunstig, meesterlijk.
Ik heb hem opgebracht als mijn eigen zoon.
Hij zou van mij de sleutel van het koninkrijk erven.
Maar kleine Peter...
kreeg zowat ideeën.
Er is een manier om een diamanten broche te stelen zonder bloedvergieten.
Er is ook een manier om een ring te stelen zonder de vinger af te snijden.
Maar, zie je, Beverly Penn...
in mijn branche...
zijn het de rimpels die het werk mening geven.
Ideeën...
berokkenen meer kwaad dan goed.
En dat zou het tegenovergestelde zijn van het hele opzet, zie je.
Het veroorzaakt nadeel, dat is het hem nou net.
Weet u, ik kan maar beter morgen afreizen.
Hindert helemaal niet.
Ik zou u graag willen vergoeden. - Wondermooi.
Ziek.
Te jong om te sterven. - Ik ben niet bang van u.
Ik wed dat jij degene bent waarvoor zijn mirakel bestemd is.
Mijn vader heeft een strikt beleid als het op ontvoerders aankomt.
Hij moet je komen bevrijden. Als hij je niet kan redden...
is de zaak rond.
Opdracht volbracht.
Ik hou van bloed in de sneeuw, Beverly Penn.
In het bijzonder maagdelijk bloed.
Onbezoedeld.
Onaangeraakt.
Beverly!
Nee!
Hou vol. - Peter Lake.
Rijd snel! - Ja, vanzelfsprekend.
We kunnen hen niet blijven ontlopen.
Ik weet het! We moeten boven de stad geraken.
Ga noordwaarts langs de rivier.
Peter! Dat is veel te diep! - Hou je vast!
Vasthouden? - Hou je goed vast!
Peter. Peter, wacht!
Hoe is dat zelfs maar mogelijk?
Ik weet dat niet. Dit paard.
We kunnen hen daar niet volgen.
Waarom niet? - De regels.
Een klein geschil van mening 'n paar 100 jaar geleden. Zeer kortzichtig.
Nou, we hadden hem bijna.
Bijna, is niet goed genoeg, Romeo.
Wil jij de baan of niet, Dingy?
Ik moet de rechter spreken.
Gaat het?
Al die opwinding...
in jouw toestand.
Alles in orde.
Goed.
Ga stroomopwaarts.
Beverly!
Dank je.
Oké? - Ja.
Hallo, kleintje.
Ik ken niets anders dan de stad.
Het wordt genoemd, het meer van de Samenhorigen.
Ik kom hier al sinds ik een klein meisje was.
Mijn vader zegt dat hier niets gebeurt wat niet hoort te gebeuren.
Dag.
Hoi, ik ben Willa.
Willa, hoe gaat het met je, Willa?
Ben jij Beverly's vriendje?
Laat ons naar binnen gaan.
Ik ben er zeker van dat vader wat met je te bespreken heeft over wat gebeurde.
Drink jij wijn bij het eten?
Soms.
Goed.
Dan drinken we wijn vanavond.
Is een Claret goed voor je? - Om het even.
Maar... spreekt men het niet uit als... "Claréé"
Nee. Claret.
Je spreekt de "T" uit. Net als in fillet.
Fillet?
Ik dacht altijd dat het "filéé" was.
Nee, het is fillet.
Net als in trompet. Je zegt toch ook niet "trompéé"? Je zegt trompet.
Ik begrijp het.
Weet je wat? - Meneer?
Je ziet eruit als een schelm.
Wie ben je? Wat doe je?
Wat is je verhouding tot Beverly? Weet je af van haar bijzondere toestand?
Wat zijn jouw motivaties, je intenties en verlangens?
Zeg me de absolute waarheid. Niet rond de pot draaien.
Stop als er een buur binnenkomt, een kind, of een bediende. En vat het kort samen.
Kort samenvatten? Dit zijn gecompliceerde vragen.
Als jij één van m'n journalisten moest zijn, zou je er nu al uit liggen.
God schiep de wereld in zes dagen. Aap Hem na.
Dat zal ik proberen. - Dat is niet nodig.
In orde. - Niet nodig.
Mijn naam is Peter Lake.
U hebt gelijk, ik ben een dief. En een verdomd goede ook.
Ik hou van Beverly.
Onze verhouding kent geen naam.
Ik heb geen intenties.
Ik verlang naar haar en ik word gedreven door liefde.
Begrijpt u?
Hoe kan ik weten dat je niet gedreven wordt door ijdelheid en nieuwsgierigheid?
Hoe kan ik weten dat je niet hier bent vanwege het geld in deze familie?
Ik was een wees. Wezen hebben geen ijdelheid.
Ik weet ook niet waarom, maar je moet ouders hebben om ijdel te zijn.
En het geld?
Ik wil nog geen stuiver van u hebben, om te beginnen.
Ik zou geen gunsten willen aanvaarden zelfs geen vriendelijk woord over mezelf.
En aangaande haar conditie?
Ik heb nooit eerder zo liefgehad.
Dus de dood...
was iets wat niet te voorkomen viel.
Maar als ik eraan denk haar te zullen verliezen...
Is het mogelijk zoveel van iemand te houden dat die gewoonweg niet kunnen sterven?
Neen.
Maar ik ben een dief...
zoals u zo scherp hebt geobserveerd.
Kan ik dan niet slechts een leven stelen?
Wel, we zien nog wel.
Wil dat zeggen, dat ik nu wat van uw Claret mag proeven?
Dat zullen we beiden doen, goed?
Nog één ding:
Ze slaapt in haar tent op het dak.
En jij niet.
Plaatselijke bewoners vonden me toen ze schelpdieren raapten.
Ik bracht enkele jaren door van het ene weeshuis naar het andere.
Het zou me beter afgaan op de straat veronderstelde ik.
Wat deed je?
Om te leven, bedoel ik.
Ik danste en zong op straathoeken voor wat centen.
Deed wat aan zakkenrollen. Ik woonde een tijdje samen met twee meisjes.
Twee? - Twee.
Ben jij me een playboy, zeg.
Ach, zo was het helemaal niet.
Meestal.
Ik was jong. En dan merkte Pearly me op.
Hij zei dat ik talent had.
Ik neem aan dat hij daarmee niet je zingen bedoelde?
Het werkt niet, hè? Je verkoelt niet.
Nee.
Kom hier, laat me eens iets proberen.
Kom hier.
Eigenlijk helpt dit niks.
Kan jij je hart horen?
Als de koorts opkomt is dat zowat het enige wat ik nog hoor.
Wanneer je je eerste brandkast kraakt, bonkt je hart zo luid dat je het cijferslot niet hoort.
Je moet leren het te bedaren, te vertragen, zodat je tussen de slagen kan werken.
De truc is oplijsten.
Zinloze woorden...
die je zegt als je uitademt om zo je hartslag te vertragen.
Geruisloos inhalen.
Uitademen en de woorden zeggen tot je geen adem meer hebt.
Begrijp je? - Ik denk het.
Heb je een lijst nodig? Dieren zijn goed. Kleuren. Heiligen.
Castor.
Pollux.
Capella.
Grote Beer.
Kleine Beer.
Poolster.
Peter...
Het werkt.
Ga door.
Pleiades.
Perseus.
Cassiopeia.
Hallo.
Die zijn van mij.
Het papier ook.
Ja, dat dacht ik al.
Ik kon niet slapen.
Ik teken graag bij maanlicht.
Weet je, ik ben er niet zo goed in en het licht helpt dat te verbergen.
Is dat Beverly?
Ik ken niemand anders met rood haar.
Hou je van haar?
Met heel mijn hart.
Zweer je dat?
Ik zweer het.
Goed.
Kom met me mee.
Dit is een prinsessenbed.
Ik liet de buurjongens dat voor haar maken.
Ze luisterden naar me.
Papa vertelde me eens een verhaal over een prinses die doodging...
en door een kus was ze niet meer dood.
Als je haar hier kust...
zal ze niet doodgaan.
Dat weet ik.
Oké?
Zeg oké.
Oké.
Je mag me nu in bed stoppen.
Pearly Soames.
Ik heb een afspraak.
Dag Pearly.
Dag, edelachtbare. Meneer.
Natuurlijk.
Ik ben hier om speciale opheffing te bevragen aangaande de grenzen der jurisdictie.
Ga verder.
Ik had graag toestemming om noordelijk van de stad te reizen, edelachtbare.
Ho maar, dat is me nogal een verzoek, Pearly, gezien wat er de laatste keer gebeurde.
Nou, weet u, dat was een misverstand.
Ja.
Wel, demon, zullen we dat dan maar achter ons laten.
Pearly Soames, Bewaarder van Manhattan en de vijf wijken...
op grond waarvan doe je dit verzoek?
Ik ben van mening dat een mens op het punt staat zijn mirakel te gaan gebruiken...
wat een enorme voordeel zou betekenen voor de andere kant.
Bewijsvoering? - Engelbewaarders, edelachtbare.
Zowel de Witte Hond van het oosten als Cecil de Oudere.
Wat nog? - Wel, ik had een visioen...
waarbij ik een roodharig meisje tekende met maagdelijk bloed.
Pearly, dat kan iedereen zijn.
Jawel, Lu, ik bedoel, hij is al gezien met een meisje dat aan die beschrijving voldoet.
Ze is stervende.
En hij houdt van haar?
Puur, intens, met heel zijn hart.
Dus jij gelooft dat zijn mirakel haar gaat redden.
Dat doe ik, meneer. Ja, Edelachtbare. Dat doe ik.
Een man zijn lotsbestemming is dikwijls niet wat ze lijkt.
Dat begrijp ik, meneer. Dat doe ik. Ik begrijp het.
Maar ik...
ik heb zo'n gevoel bij deze, weet u?
Jij hebt hem opgeleid.
Hem van de straat geplukt.
De zoon die je nooit had.
Beschamend, niet?
Het kan al eens misgaan.
Edelachtbare...
ik heb alleen toestemming nodig om naar het noorden te mogen gaan.
Afgewezen.
Dit is te persoonlijk.
Je verbod tot de noordelijke regio's blijft gehandhaafd.
Lucifer!
Ik moet deze tegenhouden, en wel nu!
Nu?
Je hebt er geen idee van wat "nu" is.
Nu, vloog ik.
Nu, ademde ik vuur uit en ik at ze op toen ze wegliepen.
Nu, zwiepte ik mijn staart en de winden beefden.
Nu, ben ik verborgen in dit bleke omhulsel van vlees en beenderen.
Nu, ben ik getuige van de mens zijn eeuwige verlossing.
Nu, ben ik getuige van zijn ondergang.
Praat mij niet over tijd, demon.
Diens eenvoudigste wendingen ontgaan jouw beperkte bevattingsvermogen.
Zoek een andere manier! Nu!
Laten we gaan dansen.
Wat dacht je van met Nieuwjaar?
Kan je dat? Dansen, bedoel ik.
Ik heb dat een beetje gedaan.
Een weinig.
Wel, ik ken ze allemaal.
Uit de boeken dan toch.
Het lijkt me fantastisch.
Dat is dan geregeld.
Ik kan niet, Peter.
Komt dat door mij? Omdat ik geen heer ben met een chauffeur en de juiste kleren?
Je weet best dat het dat niet is.
Wat dan?
Vader zegt dat dansen mijn dood betekent.
Vaders zijn overbeschermend.
De jas blijft aan.
We gaan met z'n allen naar hiernaast voor een namiddag muntthee.
Wat is er? Wat is er mis?
Dat is al heel de namiddag aan de gang.
Heeft iets te maken met de oven.
Je vader zit daar al een uur samen met de mecanicien.
Hij zond het overige personeel naar de Gamelys en vroeg je hen te willen vervoegen.
Nu, Willa, alsjeblieft.
Ga naar hiernaast, Bev. Ik ga eens zien of kan helpen.
Juffrouw. De kleine.
Juffrouw.
Zit vast.
Laat mij eens kijken
We staan al in het rood. Je gaat best naar hiernaast.
En u dan? Klinkt alsof het ieder moment de lucht kan invliegen.
Ik ga ten onder samen met het schip, zogezegd.
Ja, maar het is een huis en geen schip.
Mijn vrouw bouwde dit.
Zij koos ieder meubelstuk.
Ieder hoofdkussen, iedere vierkante meter gordijn.
Ik kan dit niet zomaar achterlaten.
Luister, je moet nu gaan.
Winston, ga! Ga!
Nu jij.
De stoom kan niet weg.
Ben je gek? - Wacht.
Ik heb bepaalde sympathie voor gecompliceerde systemen.
Hoe de dingen zijn samengesteld en hoe ze uit elkaar kunnen, weet je?
Zoals sloten.
Je moet je ermee verbonden voelen.
Die buis is te heet. Vermijd ze, vermijd ze.
Deze zit geblokkeerd. Dat betekent dat het probleem ervoor zit.
Het zit vast.
Ben ik licht of zwaar?
Hé, zo licht als een veertje.
Goedenacht, Peter Lake.
Goedenacht, kleine Willa.
Vader zegt dat jij ons allemaal het leven hebt gered.
Hij overdrijft. Het waren hij en de ovenman alleen.
En het jouwe.
Ja, het mijne ook, vermoed ik.
Donderdag is Oudejaarsavond.
Ik zou graag gaan dansen.
Je nam een groot risico door naar hier te komen.
Je bent me verschuldigd, engel.
En ik kom innen.
Je weet toch dat ik niet direct kan tussenkomen.
Rustig maar, vliegeniertje.
Het doet gewoon de hartslag wat sneller gaan.
Iemand moet al geweldig opgewonden zijn om het kwalijk effect gewaar te worden.
Je kent de regels.
Schulden moeten worden ingelost.
En dan is die tussen ons geregeld.
Dan zijn we quitte, ja, inderdaad.
Je bent een goed man. Goed gedaan.
Ik vroeg me af...
al diegenen die naar boven willen...
en jij komt naar beneden.
Was het dat waard, mens te worden?
Of was het in een impulsieve bui?
Je moet toch wel de vleugels missen, niet dan?
Ach, komaan, dat doe je.
Je ziet er netjes uit in dat pak.
Jij...
bent onmogelijk mooi.
Jij ook.
Stop ermee.
Of ik doe al de sneeuw smelten waar ik sta.
Geef me de kans en je zal al de sneeuw van de hele wereld doen smelten.
Kom mee.
Moeder zei altijd dat het binnenin groter was dan aan de buitenkant.
Zullen we? - Ja.
Je bent laat.
Spijt me.
Als je nu niet de liefde met me bedrijft zal nooit iemand het nog doen.
Wel, dat is dan exact wat ik zal doen.
Plaatsen.
Wat, liefste?
Plaatsen waar we geweest zijn.
Wat bedoel je?
Beverly?
Bev...
Nee, nee, nee, nee...
Nee, Beverly.
Schat.
Dit is niet juist.
Verlaat me niet.
Alsjeblieft, ga niet heen.
Het spijt me.
Hij werd opgemerkt. Otter zag hem.
Peter Lake, bedoel ik. Hij is terug.
Waar?
Hij was op een begraafplaats in Queens op één of ander meisje haar begrafenis.
Daarna ging hij terug naar Grand Central voor zijn paard.
Zien ze hem nog?
Wel, dat is het hem net. Ze kunnen hem niet uit het oog verliezen.
Ze wandelen gewoon. - Gewoon wandelen?
Laten we ook een wandelingetje maken.
Samen met kleine Peter Lake.
Het is in orde, paard.
Ik weet dat ze voor ons komen.
Een goed gevecht zal ons goed doen.
Je hebt gefaald.
Je hebt haar niet kunnen redden. Je geliefde roodharig meisje.
Zou ze iemand belangrijk kunnen zijn geworden?
De president? De Paus?
De overgrootmoeder van de eerste mens op Mars?
Of was het iets eenvoudiger?
Was ze vaardig in de grote liefde?
Dat soort liefde dat de wereld warm en licht maakt.
En de anderen hoop geeft.
Het soort liefde dat de weegschaal doet overslaan.
Nou, het doet er niet toe.
Ze is dood.
Koud. Dood.
En al onder de grond.
Bij mij ontslag nemen?
Je neemt bij mij geen ontslag, jongen.
Ik heb zielen zwart gemaakt...
en mirakels gebroken, al langer dan ik me kan herinneren.
Heb jij je nooit afgevraagd waarom het universum zoveel moeite deed...
om je te helpen je lotsbestemming te vervullen en je dan mijn pad te doen kruisen?
Misschien wel omdat God net zo bloeddorstig is als de rest van ons.
Misschien houdt Hij niet eens van eeuwige goedheid en verlichting.
Misschien houdt Hij wel van een goed gevecht.
Ik weet niet waarover je het hebt. Maar ik zeg je één ding:
Het is jammer dat je vader niet beter zijn best deed in je nek met die gebroken fles.
Is dat zo, kleine Peter Lake.
Laten we dan maar eens zien wat we met jou gaan aanvangen.
Komaan. Bewegen! Bewegen!
Daar blijven staan!
Kom op, Pete! - Hoe gaat het, jongens?
Vil die witte hond levend! - Nee!
Haal het vangnet!
Pak hem! - Ik wil dat je gaat.
Paard, ga!
Houd stand, jongens.
Paard!
Paard.
Ga.
Wacht, wacht, wacht, wacht.
Hé, maat.
Zoek je iemand in het bijzonder?
Ik...
Ik weet niet.
Ik kan het me niet herinneren.
Ik kan me helemaal niets meer herinneren.
Als de ware liefde zoek is...
heeft het leven geen zin meer.
Wij blijven leeg achter.
Maar de mogelijkheid tot lotsbestemming blijft.
Waarvoor wij bestemd zijn kan nog worden ontdekt.
En eens in lange tijd...
kan de reis om onze lotsbestemming te vinden de tijd zelve verslaan.
Wie ben jij?
Pete, hier is je wisselgeld.
Ik botste gewoon tegen jou op.
Dat is zo. Ben je in orde?
Ben ik licht of zwaar?
Licht als een veertje.
Ik ben Abby. Hoe heet jij?
Ik weet het niet.
Iedereen kent zijn naam.
Ik niet.
Jij bent grappig.
Kijk daar, een ster.
Zelfs de sterren hebben een naam.
Wat? - De sterren.
Ik ken ze alleen niet meer.
Castor.
Abby.
Aangename kennismaking.
De smeerlap.
Hij kan niet meer in leven zijn.
Romeo, vind die man. - Cesar.
Romeo was mijn grootvader.
Cesar...
laat al de rest vallen.
Vind deze man.
Baas, dit is zowat 100 jaar oud.
Zie ik eruit als de man die dat niet zou weten?
Nee, meneer. Ik wou niet...
Het spijt me, meneer. Ik wou niet...
Weet je nog hoe ik je vertelde hoe ik je grootvader heb omgebracht?
Het spijt me, meneer.
Vind die man.
Vind hem.
We hebben misschien de verkeerde roodharige gedood.
Isaac Penn, alstublieft.
De mevrouw vooraan zei dat hij hier was.
Dit is de Isaac Penn leeszaal.
Ja, ik bedoel, ik zou hem graag spreken.
Dat zou pas sterk zijn.
Penn is al 90 jaar dood.
Hé, in de Hudsonstraat is er een theater dat noemt, het Theater der Samenhorigen.
Kan u me zeggen of u er enige informatie over heeft, alstublieft?
Het was een schenking van Isaac Penn.
Nee. Ik zie het hier, maar...
die informatie is opgeslagen op microfiche.
Goed dan, kan ik die zien, alstublieft? Die microchip?
Zeker. Twee identificatiebewijzen, dit invullen, twee weken wachttijd...
en u kan naar hartenlust opzoekingen doen.
Kan ik niet... Ik bedoel...
Het spijt me, ik kan u niet helpen.
Er zijn zo veel reglementen, de dag van vandaag.
Dag, ik ben Virginia Gamely. - Dag, Peter Lake.
Ken ik u van ergens?
Ik denk het niet, nee.
Hoewel ik niet zeker ben.
Ik heb geen herinnering meer, sinds...
sinds ik me kan herinneren.
Misschien heb ik een slag op het hoofd gehad maar ik heb geen litteken.
En de hele wereld was al een dichte mist die nu pas begint op te trekken.
Alhoewel, niet snel genoeg naar mijn zin.
Ik ben ervan overtuigd geraakt...
dat indien ik kan achterhalen wat dit Samenhorigen is...
het mijn geheugen zou kunnen helpen.
Maar ze zeiden me zonet dat ik twee weken moet wachten...
en ik moet 2 identificaties voorleggen die ik niet heb en dus niet kan terugkomen.
Maar ik heb wel zo'n flauw vermoeden van wat ik nodig heb om tijdens de nacht terug te komen...
zodra iedereen naar huis is.
Wist ik alleen maar hoe een micro"vis" eruitziet.
Weet je, plekken zoals deze hebben een boel beveiligingssystemen.
Wel, laat ons zeggen dat me dat niet al te zeer afschrikt.
Nou, je hebt geluk. Ik werk hier, dus ik heb geen toelating nodig.
Is het niet zo, Jack?
Journalisten komen en gaan wanneer ze willen Ms. Gamely.
Alstublieft. - Ik apprecieer de hulp.
Het zou me überhaupt toch niet gelukt zijn.
Waar zoek je naar?
Een middel om kanker te genezen, denk ik.
Dus...
dit moet langs...
hier.
En...
Ach...
Wacht even.
Laat me eens kijken.
Ik dacht dat je niet eens wist wat een microfiche is.
Ik heb iets met machines.
Probeer het nu eens.
Nou, dat is geen theater.
Verdomme. Waarschijnlijk verkeerd gelabeld.
Samenhorigen is geen theater.
Het is een stad.
Dat is de ouwe Penn.
Zij speelde Brahms.
Beverly.
Haar naam...
was Beverly.
Dat is...
Dat kan niet.
Je vader?
Wat gebeurt hier toch?
Zij is dood.
Al lang geleden.
Ze zijn allemaal al 100 jaar dood.
Niet allemaal.
Ja? - Dag...
Mijn naam is Virginia Gamely. Ik werk hier.
Ja? - Ik doe de kookrubriek.
Dat is de ouwe Penn.
Hebt u een afspraak waarvan ik niet op de hoogte ben?
Dank u, meneer de ambassadeur. Ik ben blij dat we tot een overeenkomst kwamen.
Ik denk dat een milkshake als lunch neem, Marge.
Denk jij dat Dr. Levi me zou willen vermoorden?
Chocolade met opgeklopte room.
Ms. Penn?
Willa.
Kleine Willa.
Peter Lake.
Daar is het.
Waar heb je hem gevonden?
Ik denk dat hij mij gevonden heeft.
Hoe is dit eigenlijk mogelijk?
Wel, de dingen lopen niet altijd zoals wij ze in deze wereld aannemen.
Ik heb altijd aan die tafel gehouden.
Niets speciaals, kan ook niet zeggen waarom.
Hij hield zo erg veel van mijn zuster.
Zij was als een verhelderend licht.
Hoe is ze gestorven?
Tering.
De nacht dat ze stierf...
Die nacht toen ze stierf...
zocht ik haar aan de hemel.
En ik vond haar, daar in de Orion gordel.
Ze zei altijd, dat als onze taak op deze aarde volbracht was...
we omhoog zouden vliegen om sterren te worden.
Welke taak?
Zij was 21.
Hoe kon ze ook maar enigszins haar taak volbracht hebben?
Waarom ben ik nog in leven?
Wel, ik kijk naar jou, Peter, onveranderd ondanks al die jaren.
Misschien is er nog iets wat jou te doen staat.
Wat?
Geen idee.
Zal ik wat thee voor je maken?
Graag.
Dank je om me te hebben teruggebracht.
Ik heb zo het gevoel dat we elkaar niet meer gaan zien, is het niet?
Het is niet netjes je ouderen tegen te spreken.
Technisch gezien, denk ik dat ik ouder dan jij bent.
Nee, ik heb ook zo dat gevoel.
Vaarwel, Peter Lake.
Vaarwel, kleine Willa.
Ik kijk al uit naar je volgende recept, jongedame.
Ik lust heel graag pecan noten.
Ik moet mijn dochter afhalen om half vier.
Dus...
Ik woon in de 12e straat.
Ik heb kip...
als je kip lust.
Dat zou ik heel graag, maar...
Er zijn een paar dingen die ik nog moet doen. - Goed.
Goed. - Dag.
Zorg voor jezelf. - Dank je.
Zeg de baas dat we hem hebben gevonden.
Hoe kan hij nog in leven zijn? Waar hebben we het hier over, Lu?
We hebben het over waar we het altijd over hebben: sterren aan de hemel.
Mirakels.
Ik heb hem tegengehouden haar te redden. - Pearly...
Niet zijn mirakel.
Het hare.
Wat?
Jij was er zo op gefixeerd hem te stoppen...
dat je aan haar volledig voorbijging.
Ze deed hem zo veel van haar houden dat hij niet kon sterven.
Zij was het mirakel voor hem.
Ik wil hem vermoorden en ik wil dat hij dood blijft.
Ik wil hem zien veranderen in sneeuw en verspreid worden door de vier winden.
Oudere voorschriften zouden toepasselijk zijn. Je zou moeten strijden als sterveling.
Dat is nogal extreem, vind je niet?
Ik zal je eens iets vertellen wat je bloed zal verkillen.
Het maakt niet uit hoever we de balans naar onze kant doen uitslaan...
maakt niet uit hoeveel van hen we naar de donkere kant overhalen...
niets blijkt hun vermogen tot hoop te kunnen breken.
Ze geven het aan elkaar door als de griep in de kleuterschool.
We zijn aan het verliezen, Lucifer.
Een heldere ster per keer, verliezen we.
Je zal de woorden moeten zeggen, Pearly.
Juist.
Ik Pearly Soames...
demonische bewaarder van de vijf wijken...
Zwarte Ridder des Leger van de Gevallene...
en trouwe en gewillige onderdaan van Lucifer uwe eigenheid...
verzoek bij deze, dat de verliezer dezer strijd...
tussen de mens, Peter Lake en ikzelf...
de ware dood zal sterven.
Denk er nog eens over na.
Nee.
Je laatste kans, Pearly.
Ingewilligd.
Wacht op het sterrenlicht.
Waar heb je het over, Lu?
Wees voorzichtig, ik zou je niet graag kwijtraken.
Waarom?
Je raakt gewend aan iemand.
Heb je de Brusselse spruitjes al eens geprobeerd?
Ik heb eigenlijk niet zo 'n honger, mams.
Probeer toch maar wat te eten liefje, goed?
Hier zo.
Mama? - Ja, schatje?
Waar denk je dat we naartoe gaan als we sterven?
Kom eens hier.
Hallo?
Je zei 12e straat en jullie zijn de enige Gamelys in 12e straat.
En ik lust beslist kip.
Je bent hier aangespoeld? In een boot? - Dat hebben ze me toch verteld.
We hebben chocolade, aardbeien...
en pistache.
Pistache. Pistache?
Ze haat vanille. - Ik haat vanille.
Mama.
Leg haar neer.
Hé, schatje, alles komt goed.
Rustig maar, mama is hier.
Het is in orde. Het is in orde, lieverd. Mama is hier.
Ze krijgt aanvallen.
Ze zal nu wel slapen.
Abby had rood haar.
We moeten gaan. Nu.
Nee. We kunnen nergens naartoe.
Dat meisje op de foto's...
dat meisje wat ik tekende...
zij was het al die tijd.
Ze heeft kanker, Pete.
De dokters zeggen dat ze doodgaat.
Ik denk te weten, hoe haar te redden.
Ze zeiden ook alleen door een mirakel.
Ik.
Dat is waarom ik bleef leven.
Voor haar.
Ik ben haar mirakel.
Dit is maf.
Ik kan haar redden. Ik weet dat ik dat kan.
We moeten gaan.
Er komen mannen naar hier die me wat willen aandoen en ik denk Abby eveneens.
Vertrouw me, alsjeblieft.
Er staat een paard op het dak.
Dat is zo.
Hallo, oude vriend.
Dat is lang geleden.
Hier, geef haar aan mij.
Komaan.
Je weet waar naartoe, paard. - Wat?
Stil, laat hem berekenen.
Hoe is het met ze? - Ze slaapt nog.
Samenhorigen.
Het lijkt vergeten.
Kom, deze kant op.
Wat met die... euh... wie ze ook waren? Christus.
Ik denk niet dat ze ons hier kunnen volgen.
Je denkt het niet. Dat is geruststellend.
Nee, ik ben er vrij zeker van.
De regels veranderen.
Kleine Peter wil iemand redden.
Maar ik wil vechten.
Blij je te zien, Peter.
In alle eerlijkheid, kan ik niet hetzelfde over jou zeggen, Pearly.
Nou, het schijnt dat ik de roodharigen door elkaar heb gehaald.
Men kan zich vergissen.
Ik zet het recht.
Wij zijn met z'n twintigen.
En jij bent maar alleen.
Er zullen geen mirakels zijn vanavond.
En haar lot is al bezegeld.
Paard.
Ik neem aan dat je weet wat je te doen staat, paard.
Altijd al een lafaard geweest, die witte hond!
Jongens.
Waarom doe je dit, Pearly?
Weet jij dat dan niet eens?
Ik ken mijn lotsbestemming.
En hoog tijd dat jij het jouwe ontmoet.
Van het ijs!
Goed, dan.
Abby?
Abby.
O, Jezus, nee.
'n Bed vol wensen, 100 jaar geleden gedaan door 'n klein meisje, nu een oude vrouw.
'n Bed gemaakt om 'n roodharig meisje te redden van een te vroege dood.
'n Plek gemaakt voor een mirakel.
Ik ben maar een mecanicien maar wat zijn wij anders dan machines?
Machines die een beetje hulp nodig hebben van het universum om te kunnen werken.
Abby.
Is dit waarom we liefhebben?
Om te redden?
Jij was het al die tijd, niet dan?
Alsjeblieft, jij was het toch al die tijd die ik moest redden.
Kom terug.
Alsjeblieft, kom terug.
Nee.
Mama?
Waarom weent iedereen?
Was ik weer ziek en bewusteloos geraakt?
Ja, Abby.
Maar nu ben je weer beter.
Waarom zouden zovele dingen samenwerken om één klein meisje te redden?
Maar wat als het niet alleen om Abby zou gaan?
Wat als zij niet minder uitzonderlijk zou zijn dan ieder van ons?
Wat als we allemaal uniek zouden zijn...
en het universum van ons allemaal evenveel houdt?
Zo veel dat het zich achterover buigt doorheen de eeuwen...
voor elk één en ieder van ons?
En heel soms, hebben we zo veel geluk dat we het ook nog kunnen zien.
Niet één leven is belangrijker dan het andere.
En niets is zonder doel.
Niets.
Wat als we een deel zijn van een groots plan wat we op een dag zullen begrijpen?
En op een dag, wanneer we gedaan hebben waarvoor wij alleen bekwaam zijn te doen...
zullen we opstijgen en terug samenkomen met hen die we het meest liefhadden...
om elkaar eeuwig te omarmen?
Wat als we sterren zouden worden?
Nederlandse ondertiteling: "Bère" Controle en bewerking: Goffini